jueves, 1 de mayo de 2014

LA EDUCACIÓN PROHIBIDA

LA EDUCACIÓN PROHIBIDA

Teorikoki, hezkuntzaren helburua ikasleen bizi kalitatea hobetzea da, modu honetan gizartearen hobekuntzan parte hartuz. Baina hori al da benetan lortzen dena? Errealitatea oso bestelakoa da.
Gaur egun eskolak balore batzuk lantzen dituela esaten da, hala nola, elkartasuna, errespetua, berdintasuna, bakea… Hala ere, eskolak duen funtzionamendua edo sistema dela eta, lortzen den emaitza kontrakoa da, hau da, txikitatik hezi digute lehiakortasun, banakotasun, ezberdintasun… printzipioen inguruan. Aipatutakoaren arrazoia, gehienbat kalifikazioen ondorioz sortutakoa da, izan ere, ikasleak haien artean lehiatzeko estimulatzen dira, eta hauen emaitzak zehaztutako eskala batekin konparatzen dira.

LANKETA TEORIKOAN OINARRITUTAKO GOGOETA

LANKETA TEORIKOAN OINARRITUTAKO GOGOETA
Berrikuntzen inguruko testua irakurri ondoren, konturatu gara berrikuntza bat aurrera eramateko lehenengoa irakasleak prest egotea dela. Egia da, legeek ere zerikusia dutela zenbaitetan berrikuntzak oztopatzen dituztelako, baina azken finean zentroa, gurasoak eta bertako irakasleak ados badaude ikasgelan berrikuntzak aurrera eraman ditzakete, aurrez ezarritako helburuak lortzeko. Izan ere, zenbait kontzeptu desberdindu behar ditugu: legeek erreformak ekartzen dituzte, baina hauek ez dute zertan berrikuntzak izan behar, aldaketak dira baina ez zerbait berria bilatzeko, baizik eta duguna ezagutzen dugun beste zerbaitengatik aldatzeko. Berrikuntzak ordea haratago doaz, ezagutzen dugunean oinarrituz gauzak aldatzea dute helburu beste eredu berri eta hobeago bat lortzeko beti lortzen ez den arren.

BERRIKUNTZAK HEZKUNTZA ESPARRUAN

BERRIKUNTZAK HEZKUNTZA ESPARRUAN
Ikerkuntza didaktikoak berrikuntzetan zentratu beharko lirateke, hauek honela ulertzen direlarik: hobekuntzan eta planifikazioan oinarritutako prozesu bat, borondatezko aldakuntza, planifikatua eta sortzailea den prozesua eskatzen duena. Baina, hauek zailak dira eta denbora asko eskatzen dute.
Berrikuntzak eraldaketa esanguratsua esan nahi du, aldaketa gure ikusmoldean, kalitatea hobetzeko eta finkatutako helburuak lortzeko balio du. Hala ere, berrikuntzek ez dute ezinbestean asmakuntza bat izan behar. Ezagututakoaren eta gauza berrien arteko nahasketa egin beharko litzateke. Gainera, aurrez pentsatutako intentzio bat dute.
Hauek aurrera eramateko irakasle guztien adostasuna ematea beharrezkoa da, horrela guztien iritziak kontuan hartzen baitira. Aldi berean, irakasleak formatuak egon behar dira. Irakasleen arteko adostasunaz gain, ezinbestekoa da, irakasleen, gurasoen eta zentroaren artean nolabaiteko komunikazioa egotea, bestela ezin baita prozesua aurrera eraman.

martes, 29 de abril de 2014

AURREIRITZIAK



Hezkuntza sistema hobetzen saiatzeko egiten diren aldaketa pedagogikoak dira berrikuntzak, ikasleengan ikasketa eraginkorragoa izan dadin. 

Gure ustez, berrikuntzek helburu positibo bat eduki beharko lukete, hala ere, guztientzat lortu nahi diren helburuak ez dira berdinak izango, horregatik zaila egiten zaigu positiboak edo negatiboak diren zehaztea, hori esatea zerbait subjektiboa baita. Argi dago berrikuntzek aldaketa suposatzen dutela.

martes, 11 de marzo de 2014

IKASGELAKO ARIKETAREN HELBURUA

IKASGELAKO ARIKETA


Testu hau ikasgelan irakurri eta gero denon artean honi buruzko iritzi pertsonalak komunean jarri ditugu. Horrela, testua gehiago sakontzen da eta ulertu ez dena denon artean hobeto azaltzen dugu. Gainera, denbora guztian irakasleak hitz egin ordez, guk hitza hartuta jarduera ez da hain monotonoa bihurtzen eta aldi berean hobeto barneratzen dugu arreta gehiago jartzen dugulako orokorrean. Horrez gain, ikasgelaren aurrean hitz egitera behartzen zaituenez irakurri duzunari buruz hausnarketa sakonago bat egitera behartzen zaitu. Azkenik, agian irakurketan galdutako ideia batzuk berreskuratu ditzakegu.

"SAQUEN LOS LIBROS DE TEXTO"

“SAQUEN LOS LIBROS DE TEXTO”

 “ Y sin duda el libro de texto es un excelente refugio, pues a priori garantiza un contenido objetivo, preestablecido y poco negociable, y devuelve la centralidad del discurso, la comunicación y la autoridad al docente”

 Irakasle asko ez dira ausartzen liburuetatik ateratzen, hau da haien euskarria. Honetatik kanpo irtenez gero segurtasuna galtzen dute. Bertan, helburu zein eduki zehatzak azaltzen dira eta modu batean “erantzun egokia”. Horregatik hor dagoena soilik erakusten dute. Hau, ez zaigu aproposa iruditzen sarri ez direlako kontzeptuak ondo ulertzen eta azken finean, ikasleek buruz ikastea soilik ekartzen dutelako benetan bereganatu edo ulertu gabe. Laburbilduz, testu liburuak segurtasun faltagatik erabiltzen dira gehien bat eta ikasleetan erreakzio berdina sortzen dute. Hau da, ikasterako orduan literalki liburuan dagoen bezala ikasten saiatzen dira erakutsi dietelako hori dela erantzun egokiena.

AURREIRITZIAK

Irakasle batek gure ordez etorri beharko balu, guztia programatuta utziko genioke. Egun horietan ikasleek egin beharreko ariketa guztiak zehatz azalduta jarriko genizkioke, klaseari buruzko informazio labur bat emanez, hau da, orokorrean haurrek ikasgelan nolako portaera duten eta egoera bereziren bat badago sakonago azaltzea, gurasoen berri eta hauek eskolarekin duten inplikazioa, eta zein ariketa nahiago izaten dituzten haien arreta erakartzeko. Esaterako, haur bat uneoro istiluetan badago arreta gehiago jartzeko berarengan eta horrelakoak. Baita umeek zein helburu bete behar dituzten ere argi utziko genizkioke eta egunero zerbait idatzi beharko luke ikasle bakoitzari buruz (aurrerapenak, portaera…), gero bileretan gurasoei transmititzeko, hau ebaluatzeko metodoa baita. Honetaz gain, ordezkoak, ariketaren bat edo beste ekintzaren bat egin nahiko balu, askatasun osoz egiteko aukera izango luke, betiere, eskolak finkatzen duen metodologia eta errutinak errespetatuz, haurrentzat desegokia baita errutinatik irtetea.

martes, 18 de febrero de 2014

PAULO FREIRERI BURUZKO HAUSNARKETA


XX.mendeko pedagogo honek hezkuntza popularra eta alfabetatzeko metodoa sortu zituen. Guri oso interesgarriak iruditu zaizkigu bere teoriak errealitateari lotuta daudela iruditzen zaizkigulako. Izan ere, berak esan zuen  bezala hezkuntza ez da neutroa, praktika politikoa baizik; heztea kritikoki errealitatea ezagutzea da; subjetu bezala garatzea da, eta azkenik, elkarrizketa ere bada.

Honekin esan nahi dugu heziketa ez dela soilik teoría edo datu batzuk buruz ikastea, baizik eta praktika bat izan behar da, hau da, ikasitakoak eguneroko bizitzan baliogarri izan behar du, eta gainera munduari buruzko iritzi propioak sortzen lagundu behar du. Gizaki aktiboak sortuz, haien ideiak defendatzen dituztenak, eta ez txontxogilo gisan manipulatuak direnak.

AHOZKOEN HAUSNARKETA

AHOZKOEN HAUSNARKETA by eguzkiloreaniko

martes, 4 de febrero de 2014

DEKRETUAREN SINTESIA



Dekretu honek 2009/10 ikasturteko curriculumaren aldatzea dakar. Honen helburu garrantzitsuenak hauek direlarik: Bi hizkuntza ofizial ikastea (euskara, gaztelania) eta kalitatezko irakaskuntzaren aldeko apustua egitea ikasleek XXI. mendeko gizarteko ezagutza, abilezia eta balioak eskura ditzaten. Dekretu hau hogei artikuluz osatuta dago baina, aipagarrienak honako hauek egin zaizkigu.
Haur Hezkuntza borondatezkoa da eta  bi ziklotan banatuko da lehengoa 0-3 urte bitartean eta bigarrena 3-6 (3.art.). Ziklo hauen helburua, haurrek garapen fisiko, intelektual, afektibo eta sozial osoa eta orekatzea  lortzea da (4.art.). Ikastetxeek zenbait proiektu egin behar dituzte ikasketa plana aurkezteko (Hezkuntza-, Hizkuntza- eta Curriculum proiektuak) eta gero hezkuntza administrazioari aurkeztu behar dizkiote (9., 10., 11., 12. art.). Orokorrean, gainerako artikuluek, ebaluazioa, ordutegiak, edukiak, tutorearen zeregina, aniztasun eta hezkuntza premia bereziak behar dituzten haurren trataera nolakoak izan behar diren zehazten du. Hala ere, 20.artikuluak, ikastetxeei autonomia apur bat ere ematen diete legeari dagokionez, esaterako, testu liburuak aukeratzeko orduan.
Bukaeran, zenbait eranskin ere agertzen dira artikulu hauek sakonki aztertzen dituztenak, edukiei, helburuei eta ebaluazio irizpideei erreparatuz. Lehenengo eranskina, curriculumean oinarritzen da irakaskuntzaren helburu nagusienak aipatuz;  adibidez, nortasuna finkatzea, autonomia lortzea eta adierazpena lantzea. Bigarrenari dagokionez, norbere ezaguera eta autonomia pertsonala prestatzea, ingurunearen ezaguera  eta hizkuntzaren komunikazioa eta adierazpena lantzeaz hitz egiten da. Azkenik, hirugarrenak, orientabide metodologikoak eta ebaluaziorako orientabideak azaltzen ditu.
Dekretu hau irakurri ondoren, konturatu gara hezkuntza sistemaren atal guztiak araututa daudela, edukietatik hasiz ikasleekiko jarrera nolakoa izan behar dugun arte. Baina gure zalantza da ea benetan eskola guztiek dekretu hau bere osotasunean betetzen duten. Izan ere, gure esperientzien arabera iruditzen zaigu, eskolen funtzionamendua eta transmititzen dizkiguten baloreak oso desberdinak direla batetik bestera.

HAUR HEZKUNTZA GARAIKO OROITZAPENAK



Haur hezkuntzan gauza asko ikasi genituen, marrazten, mugimenduak kontrolatzen… azken finean, gizartera hurbiltzea zen helburu. Guztiok oroitzapen oso onak ditugu, bertan ikasitakoa jolasen bidez, aske izaten eta esperimentatzen lortu dugulako. Garai honetan, irakaslearekin harreman  estuago bat zegoen elkarrekiko etengabeko interakzioaren ondorioz. Ebaluatzerako orduan, gure garapena behatzen zuen besteenganako elkarreraginetan, gaitasun berrietan, emandako aurrerapausoetan… oinarrituz.
Klasean material eta txoko ezberdinak zeuden ariketak lantzeko. Adibidez, Nerea mantalaz gogoratzen da, plastikako klaseetan maiz janzten zuelako adierazpena eta sormena lantzen zuen bitartean, hain txikia izanik erraztasunez zikintzen zelako eta izena zuenez, irakasleak errazago identifikatzen zuelako. Olaiak ere, plastikako klaseak ditu gogoan, margoekin esperimentatuz koloreak bereizten ikasi zuelako eta bere sentimenduak azaleratzen zituelako. Aldi berean, musikako klaseez gogoratzen gara jolasak eginez kultura eta hizkera musikala bereganatzen genuelako, psikomotrizitateaz gorputza kontrolatzen eta mugimenduaz gozatzen genuelako, jolas-orduez… Klara, etxearekin oroitzen da. Bertan, aske jolasten zuelako eta konturatu gabe helduen mundua imitatuz gizarte rolak barneratu zituelako, jolas sinbolikoetarako gune aproposa baita. Etxea babesteko modu bat ere bazen eta bi pisu zituenez mugitzeko aukera ere ematen zuen. Eskolako materiala ez izan arren, Irune, lepotik zintzilik eramaten zuen autobus txartelaz gogoratzen da. Txartel horrek, bere autobuseko zenbakia zeraman galdu ez zedin edo autobus zuzena hartzen zuela ziurtatzeko. 
Espazioari dagokionez, ia denbora guztia klase berdinean igarotzen genuen, txoko ezberdinez osatuta zegoen jarduera ezberdinak lantzeko. Gero, astean bitan edo psikomotrizitate gelara joaten ginen gure gorputz-trebetasunak garatzeko. Ordutegia finkoa zen, goizez eta arratsaldez eta urtearen hasieran egokitzapenak zeuden, haurra eskolara ohitzeko. Jolas eta lan egiteaz gain, atsedenerako tarte bat zegoen koltxonetan siesta eginez. 
Laburbilduz, gure bizitzako etapa polit bezala gogoratzen dugu, eskolara gustura joaten ginelako eta gure nortasuna sortzen lagundu zigutelako. 
 













                                                                                          


                                                                                                           
                       
  
    







                                               

CURRICULUMA



Curriculmak irakasgaiak, helburuak, edukiak, betebeharrak, metodologia, ebaluazioa… finkatzen ditu. Mota ezberdinak daude, formala (programatua eta idatzita dagoenak), erreala (formal horretatik benetan ematen dena) eta ezkutua (idatzita ez dauden balore eta mezuak). Guztiontzat berdina izan behar al da curriculuma? Guk ezetz uste dugu pentsatzen dugulako curriculuma etengabe egokitzen egon behar dela, haur bakoitzaren beharrak, ezaugarriak eta gaitasunak kontuan hartuz. Hori bai, helburua amaiera arte mantendu behar da, bide ezberdinak erabiliz ikasle guztiek ezagutza berdinak lortu behar dituztelako.

¿DÓNDE ESTÁN MIS GALLETAS?



Arratoiek hotela ezagutzen ez zuten bezala, guk ere ez dugu hezkuntza sistema ezagutzen. Hala ere, ezin gara Javi bezala trabatuta geratu. Maxiren antzera, beldurra gainditu behar dugu eta esploratzen hasi. Izan ere, irakasle bat etengabeko formazioan egon behar da, gauzak edo rutinak aldatu daitezkeelako edo helburu berriak sortu. Aurreikusiz, sinetsiz eta eginez helburuak lortzen direlako.