Haur hezkuntzan gauza asko ikasi genituen, marrazten,
mugimenduak kontrolatzen… azken finean, gizartera hurbiltzea zen helburu.
Guztiok oroitzapen oso onak ditugu, bertan ikasitakoa jolasen bidez, aske
izaten eta esperimentatzen lortu dugulako. Garai honetan, irakaslearekin
harreman estuago bat zegoen elkarrekiko
etengabeko interakzioaren ondorioz. Ebaluatzerako orduan, gure garapena
behatzen zuen besteenganako elkarreraginetan, gaitasun berrietan, emandako
aurrerapausoetan… oinarrituz.
Klasean material eta txoko ezberdinak zeuden ariketak
lantzeko. Adibidez, Nerea mantalaz gogoratzen da, plastikako klaseetan maiz
janzten zuelako adierazpena eta sormena lantzen zuen bitartean, hain txikia
izanik erraztasunez zikintzen zelako eta izena zuenez, irakasleak errazago
identifikatzen zuelako. Olaiak ere, plastikako klaseak ditu gogoan, margoekin
esperimentatuz koloreak bereizten ikasi zuelako eta bere sentimenduak
azaleratzen zituelako. Aldi berean, musikako klaseez gogoratzen gara jolasak
eginez kultura eta hizkera musikala bereganatzen genuelako, psikomotrizitateaz
gorputza kontrolatzen eta mugimenduaz gozatzen genuelako, jolas-orduez… Klara,
etxearekin oroitzen da. Bertan, aske jolasten zuelako eta konturatu gabe
helduen mundua imitatuz gizarte rolak barneratu zituelako, jolas
sinbolikoetarako gune aproposa baita. Etxea babesteko modu bat ere bazen eta bi
pisu zituenez mugitzeko aukera ere ematen zuen. Eskolako materiala ez izan
arren, Irune, lepotik zintzilik eramaten zuen autobus txartelaz gogoratzen da.
Txartel horrek, bere autobuseko zenbakia zeraman galdu ez zedin edo autobus
zuzena hartzen zuela ziurtatzeko.
Espazioari dagokionez, ia denbora guztia klase berdinean
igarotzen genuen, txoko ezberdinez osatuta zegoen jarduera ezberdinak lantzeko.
Gero, astean bitan edo psikomotrizitate gelara joaten ginen gure
gorputz-trebetasunak garatzeko. Ordutegia finkoa zen, goizez eta arratsaldez
eta urtearen hasieran egokitzapenak zeuden, haurra eskolara ohitzeko. Jolas eta
lan egiteaz gain, atsedenerako tarte bat zegoen koltxonetan siesta eginez.
Laburbilduz, gure bizitzako etapa polit bezala gogoratzen
dugu, eskolara gustura joaten ginelako eta gure nortasuna sortzen lagundu
zigutelako.
No hay comentarios:
Publicar un comentario