LA EDUCACIÓN PROHIBIDA

LA EDUCACIÓN PROHIBIDA

Teorikoki, hezkuntzaren helburua ikasleen bizi kalitatea hobetzea da, modu honetan gizartearen hobekuntzan parte hartuz. Baina hori al da benetan lortzen dena? Errealitatea oso bestelakoa da.

Gaur egun eskolak balore batzuk lantzen dituela esaten da, hala nola, elkartasuna, errespetua, berdintasuna, bakea… Hala ere, eskolak duen funtzionamendua edo sistema dela eta, lortzen den emaitza kontrakoa da, hau da, txikitatik hezi digute lehiakortasun, banakotasun, ezberdintasun… printzipioen inguruan. Aipatutakoaren arrazoia, gehienbat kalifikazioen ondorioz sortutakoa da, izan ere, ikasleak haien artean lehiatzeko estimulatzen dira, eta hauen emaitzak zehaztutako eskala batekin konparatzen dira.

LANKETA TEORIKOAN OINARRITUTAKO GOGOETA

LANKETA TEORIKOAN OINARRITUTAKO GOGOETA

Berrikuntzen inguruko testua irakurri ondoren, konturatu gara berrikuntza bat aurrera eramateko lehenengoa irakasleak prest egotea dela. Egia da, legeek ere zerikusia dutela zenbaitetan berrikuntzak oztopatzen dituztelako, baina azken finean zentroa, gurasoak eta bertako irakasleak ados badaude ikasgelan berrikuntzak aurrera eraman ditzakete, aurrez ezarritako helburuak lortzeko. Izan ere, zenbait kontzeptu desberdindu behar ditugu: legeek erreformak ekartzen dituzte, baina hauek ez dute zertan berrikuntzak izan behar, aldaketak dira baina ez zerbait berria bilatzeko, baizik eta duguna ezagutzen dugun beste zerbaitengatik aldatzeko. Berrikuntzak ordea haratago doaz, ezagutzen dugunean oinarrituz gauzak aldatzea dute helburu beste eredu berri eta hobeago bat lortzeko beti lortzen ez den arren.

BERRIKUNTZAK HEZKUNTZA ESPARRUAN

BERRIKUNTZAK HEZKUNTZA ESPARRUAN

Ikerkuntza didaktikoak berrikuntzetan zentratu beharko lirateke, hauek honela ulertzen direlarik: hobekuntzan eta planifikazioan oinarritutako prozesu bat, borondatezko aldakuntza, planifikatua eta sortzailea den prozesua eskatzen duena. Baina, hauek zailak dira eta denbora asko eskatzen dute.

Berrikuntzak eraldaketa esanguratsua esan nahi du, aldaketa gure ikusmoldean, kalitatea hobetzeko eta finkatutako helburuak lortzeko balio du. Hala ere, berrikuntzek ez dute ezinbestean asmakuntza bat izan behar. Ezagututakoaren eta gauza berrien arteko nahasketa egin beharko litzateke. Gainera, aurrez pentsatutako intentzio bat dute.

Hauek aurrera eramateko irakasle guztien adostasuna ematea beharrezkoa da, horrela guztien iritziak kontuan hartzen baitira. Aldi berean, irakasleak formatuak egon behar dira. Irakasleen arteko adostasunaz gain, ezinbestekoa da, irakasleen, gurasoen eta zentroaren artean nolabaiteko komunikazioa egotea, bestela ezin baita prozesua aurrera eraman.

AURREIRITZIAK

Hezkuntza sistema hobetzen saiatzeko egiten diren aldaketa pedagogikoak dira berrikuntzak, ikasleengan ikasketa eraginkorragoa izan dadin. 

Gure ustez, berrikuntzek helburu positibo bat eduki beharko lukete, hala ere, guztientzat lortu nahi diren helburuak ez dira berdinak izango, horregatik zaila egiten zaigu positiboak edo negatiboak diren zehaztea, hori esatea zerbait subjektiboa baita. Argi dago berrikuntzek aldaketa suposatzen dutela.

IKASGELAKO ARIKETAREN HELBURUA

IKASGELAKO ARIKETA

Testu hau ikasgelan irakurri eta gero denon artean honi buruzko iritzi pertsonalak komunean jarri ditugu. Horrela, testua gehiago sakontzen da eta ulertu ez dena denon artean hobeto azaltzen dugu. Gainera, denbora guztian irakasleak hitz egin ordez, guk hitza hartuta jarduera ez da hain monotonoa bihurtzen eta aldi berean hobeto barneratzen dugu arreta gehiago jartzen dugulako orokorrean. Horrez gain, ikasgelaren aurrean hitz egitera behartzen zaituenez irakurri duzunari buruz hausnarketa sakonago bat egitera behartzen zaitu. Azkenik, agian irakurketan galdutako ideia batzuk berreskuratu ditzakegu.

"SAQUEN LOS LIBROS DE TEXTO"

“SAQUEN LOS LIBROS DE TEXTO”

 “ Y sin duda el libro de texto es un excelente refugio, pues a priori garantiza un contenido objetivo, preestablecido y poco negociable, y devuelve la centralidad del discurso, la comunicación y la autoridad al docente”

 Irakasle asko ez dira ausartzen liburuetatik ateratzen, hau da haien euskarria. Honetatik kanpo irtenez gero segurtasuna galtzen dute. Bertan, helburu zein eduki zehatzak azaltzen dira eta modu batean “erantzun egokia”. Horregatik hor dagoena soilik erakusten dute. Hau, ez zaigu aproposa iruditzen sarri ez direlako kontzeptuak ondo ulertzen eta azken finean, ikasleek buruz ikastea soilik ekartzen dutelako benetan bereganatu edo ulertu gabe. Laburbilduz, testu liburuak segurtasun faltagatik erabiltzen dira gehien bat eta ikasleetan erreakzio berdina sortzen dute. Hau da, ikasterako orduan literalki liburuan dagoen bezala ikasten saiatzen dira erakutsi dietelako hori dela erantzun egokiena.

AURREIRITZIAK

Irakasle batek gure ordez etorri beharko balu, guztia programatuta utziko genioke. Egun horietan ikasleek egin beharreko ariketa guztiak zehatz azalduta jarriko genizkioke, klaseari buruzko informazio labur bat emanez, hau da, orokorrean haurrek ikasgelan nolako portaera duten eta egoera bereziren bat badago sakonago azaltzea, gurasoen berri eta hauek eskolarekin duten inplikazioa, eta zein ariketa nahiago izaten dituzten haien arreta erakartzeko. Esaterako, haur bat uneoro istiluetan badago arreta gehiago jartzeko berarengan eta horrelakoak. Baita umeek zein helburu bete behar dituzten ere argi utziko genizkioke eta egunero zerbait idatzi beharko luke ikasle bakoitzari buruz (aurrerapenak, portaera…), gero bileretan gurasoei transmititzeko, hau ebaluatzeko metodoa baita. Honetaz gain, ordezkoak, ariketaren bat edo beste ekintzaren bat egin nahiko balu, askatasun osoz egiteko aukera izango luke, betiere, eskolak finkatzen duen metodologia eta errutinak errespetatuz, haurrentzat desegokia baita errutinatik irtetea.